Levend

Leida en Jaap Taams

Voor de tweede aflevering van de nieuwe rubriek ‘Een vrijwilliger uitgelicht’ ben ik op bezoek bij Leida en Jaap Taams in hun gezellige woning aan de Strekel.

Het is niet zo’n erg warme dag en we beginnen met lekkere koffie en een stuk boterkoek.

Leida en Jaap zijn als vrijwilligers aan het werk in het BJC, de kerk en bij buurtvereniging De Bres.

Leida en Jaap wonen al 20 jaar aan de Strekel, ze zijn inmiddels ruim 26 jaar getrouwd. Eerst woonden ze in de Dromerstraat in een grote eengezinswoning. Ze hoopten een gezin te kunnen stichten, maar jammer genoeg konden Leida en Jaap geen kinderen krijgen. Nu kan Leida er over praten maar het was een groot verdriet voor hen beiden.
Ze verkochten het huis aan de Dromerstraat en waren blij met het huis aan de Strekel, dat is eigenlijk een seniorenwoning. Hoewel ze eerst waren afgewezen voor deze woning, werd Leida op een middag gebeld door iemand van de gemeente, en ze moest snel beslissen om het huis te kopen.

Wat drijft jullie om zoveel van je tijd in vrijwilligerswerk te steken?
Leida: ‘het is leuk werk, ik mag het graag doen. Je hebt contact met de mensen en je hoort nog eens wat. Er is een vaste kern in het BJC die helpt met het werk tijdens begrafenissen en feesten. Jaap wordt gevraagd als het erg druk is of als iemand verhinderd is.’
Jaap: ‘ik help meestal als er een uitvoering is van bijvoorbeeld KIOZK, Crescendo of Belcanto, dan sta ik paraat bij de afwasmachine. Ook help ik mee in het klusteam voor het onderhoud van de kerk, zoals het schilderen tijdens de renovatie. En toen moest er ook schoongemaakt worden.’
Jaap is ook vrijwilliger/beheerder van buurtvereniging De Bres, voorheen de Speeltuinvereniging. Daar doet hij onderhoudswerk en bij het schoonmaken helpt Leida mee op de dinsdagavond.

Speelt het geloof hier ook een rol bij?
Leida: ‘nou eigenlijk niet, ik werkte altijd in de verzorging en had contact met veel mensen. Dat miste ik en heb Jaap aangestoken om ook mee te doen. Eerst werkte Jaap nog en had toen geen tijd voor vrijwilligerswerk.’

Hoe begin je aan vrijwilligerswerk en hoe vindt men je?
Leida: ‘toen het BJC klaar was werden er vrijwilligers gevraagd, ik heb me toen aangemeld. Het duurde nog wel een tijd voordat ik gevraagd werd om te helpen.’
?

Hoe bewaak je je grenzen?>
Jaap: ‘het is soms moeilijk om nee te zeggen. Het kan heel druk zijn bij een grote begrafenis of een speciaal feest, dan ben je daarna best erg moe.’

Leida: ‘zeker aan het eind van het jaar is het erg druk in het BJC. Veel huurders willen dan hun kerstfeest in de kerk vieren. We hebben eens een jaar gehad dat we met de kerst doodmoe thuiszaten na zoveel kerstvieringen en we zijn toen ook niet naar familie gegaan met Oud en Nieuw. Dat was gewoon te vermoeiend. Dus moesten er grenzen worden gesteld en daarna is het wel veranderd.’

Waar haal je je voldoening vandaan?
Beide: ‘de vriendelijkheid van de mensen, de bedankjes die je krijgt zowel bij begrafenissen als vrolijke bijeenkomsten. Mensen zijn echt blij met de goede zorgen die geleverd worden door de vrijwilligers in het BJC.’

Jullie doen dit meestal samen, levert dat geen ergernissen op?
Beide: ‘nee hoor, dat gaat allemaal goed. Degene die op dat moment de verantwoording heeft over het werk zoals in De Bres, die bepaalt het.’(ze lachen er samen om)

Welke activiteiten zou je nog willen noemen?
Jaap: ‘ik loop nog met de post van Sandd op dinsdag en vrijdag, ik kan niet goed stilzitten. Ik moet iets te doen hebben.’
Nu hebben ze vakantie en dan ligt al het werk stil!!

Als alle vragen gesteld zijn praten we nog even na.
We halen herinneringen op: Jaap liep vroeger met de Trouw en het Parool. Zo kwam hij ook in het Verpleeghuis, waar destijds het badhuis gevestigd was. De mensen zaten soms met z’n vieren op een kamer. Dat waren andere tijden.
Leida werkte 9 jaar en 10 maanden in de Lishof. Ze woonde er ook 7 jaar intern. Ze kwam uit Maasbracht en moest hier een kamer zoeken, dat lukte in de Lishof. Ze kende niemand toen ze

 hier kwam. Omdat ze lang ziek was in haar jeugd was ze haar baan bij een bakker kwijtgeraakt. Toen zei haar huisarts dat hij wel een baan voor haar wist. Hij was een neef van de toenmalige directrice van de Lishof, Mia Heere. En zo kwam Leida naar Oostzaan.

Jaap en Leida leerden elkaar kennen tijdens de dansles bij OFC, onder leiding van Wiggert Maas. Hij is inmiddels overleden, maar zijn vrouw bezoekt nog regelmatig de koffie-inloopochtenden in het BJC.
Jaap werkte 19 jaar als machinebankwerker bij de NDSM, daarna nog 21 jaar bij de firma Meyn. Jaap was bekend met de scheepvaart door zijn werk bij de NDSM, Leida komt uit een
schippersfamilie en zijn schoonmoeder vond het wel bijzonder dat Jaap zoveel van schepen afwist.

Toen ze trouwden ging dat vanaf het schip van de ouders van Leida. De kade en het schip waren versierd en alle schepen toeterden voor het bruidspaar. Dat was een oude gewoonte onder de schippers, je werd ‘van het schip afgeblazen.’
Leida komt uit een streng Hervormd gezin, ze mocht niet rolschaatsen op zondag en een ijsje was helemaal uit den boze. Leida vroeg haar moeder: ‘is dit het geloof?’ Maar haar moeder was niet te vermurwen. Och, het was een andere tijd.

Jaap herinnert zich de zondagschool bij meester Flens in het Witte kerkje, daar was ook meester Groenenberg en later kwam Cor Ras er ook bij.
Jaap ging op zondag met zijn grootmoeder Taams naar de Kapel aan het Zuideinde, lopend, en dat was nog wel een eindje vanuit de Noord.
Zijn ouders waren belijdende leden van de Hervormde kerk.

Samen gingen ze naar verschillende bijbelstudies, bij Neely Kok, (zij vond dat Leida maar een strenge mening had over verschillende onderwerpen) bij Bart Vijfvinkel en ook bij Anne-Gera Los. Ze zijn ook laatst naar de inzegeningsdienst van Bart Vijfvinkel in Assendelft geweest. Hij was erg verrast hen te zien.

We zouden nog wel een paar uur door kunnen praten en herinneringen ophalen!
Lieve mensen zijn het, deze vrijwilligers van de kerk! We kunnen niet zonder ze.
Leida en Jaap, heel erg bedankt voor dit persoonlijke, openhartige gesprek! We hopen dat het meer mensen motiveert om vrijwilligerswerk te gaan doen!

Frieda Flens-Meijer